

Rehberlik hec vaxt iscileri qiymetlendirmirdi, buna gore de içden cixdim
Bir dənə mail göndərmək nədirki? Heç tövsiyyə etmirəm burada işləməyi, sadə qəbul olmadığıkı mail belə göndərmirlər halkiluki müsahibədə də biz sizə geri dönüş edəcəyik demişdilər
Emekdas medeniyyeti formalasdırmaq ucun bezen tesadufi tedbirler edilse de umumi muhit deyismirdi
Zeif kommunikasiyaya gore tez-tez komanda daxilində informasiya itkileri bas verirdi
Rehberlik çetin suallardan qaçır, mövzunu deyişir, şeffaf danışıq olmayınca etibar da olmur.
Hər kəsdə qorxu var, səhv eləsə işdən çıxarılacaq; belə mühitdə heç kim risk almır, inkişaf da baş vermir.
İclas qeydləri aparılmır, sabah kim nə edəcək bilinmir. Hər dəfə eyni sual-təkrar, vaxt itkisi bezdirdi.
Məzuniyyət istəyəndə “indi vacib dövrdü” deyib qaytarirdilar, halbuki belə vacib dövr heç bitmirdi. Mən de sağliğımı riskə ata bilmədim.
“Sürətlə böyüyürük” deyirlər, amma struktur yoxdur.
Tapşırıq verir, sonra deyir “mən belə deməmişdim”, qalırsan havada.
İnkişaf planı yoxdur, karyera yeri bir nöqtədə donub.
İş yeri uzaq, servis yox, gecikirik, sonra da danlayirlar.
Destek sistemi qurulmayıb, her xırda şeyi özün hell edirsen.
Yuksek sesle danismaq “normal” sayilir.
Plan qururlar, sonra plani legv edirler.