

Sirketde karyera yukselisi ucun formal prosedurlar olsa da, gerceklikde kime nece serf edirdi, ele de qerar verirdiler
Musahibede qeribe suallar verirdiler. Xüsusən şəxsi suallar vermələri xoşuma gəlmədi.
İş yükü hedden artır çoxdur. Çardırmaq olmur işləri
HR yalnız tədbirlərdə görünür, real problemlərdə yox; insan resursu demək yalnız tədbir deyil axı.
Spesifik rollar qarışib, accountability itir, hamı “mən deyildim” deyir. Belə sistemdə nəticə necə olacaq?
“Çevikik” deyirlər, amma hər dəyişikliyə xaos olur, heç kim nə edir bilmir. Mənə düşən stressdən başqa heç nə olmadı.
İş bölgüsü “kimin səsi çox çıxırsa” ona görə.
Şirkət daxili kommunikasiya çox zəifdi, mailə cavab gelmir.
“Pozitivlik” yaratmaga calisirlar, realliq gergindi.
“Uğurlar nəzərə alınacaq” deyirlər, sonra unudurlar.
Qərarı 1 nəfər verir, qalanlar sadəcə baxır.
Mesuliyyet bolgusu aydin deyildi; neticede cox isi bir nefer oz uzerine goturmeli olurdu
Sobeler arasinda reqabet vardi, emekdasliq ise cox zeif idi
Təbii ki, əla mütəxəssislər var idi, amma onlar da mühitə görə uzun müddət qalmırdılar
Emekdasların en adi suallarına bele cavab vermek ucun menecerler vaxt ayırmırdı