

Melumatsızlıq sebebinden layiheler texire salınırdı, sonra da bizden yuksek netice gozleyirdiler
İşçi olaraq heç yaxşı olmayan hallar görmüşem dozmeyib çixdim
“Karyera pillesi” var deyirler, amma kimin nece qalxdığı qaranlıq. şeffaf ölçü olmayınca motivasiya da olmur.
Daxili transfer proseduru anlaşilmir, hamı “sonra baxariq” deyir. Beləliklə, karyera yolu tıxanır.
İclaslar çox, netice az idi, hər şeyi danışirdiq, amma işə keçid olmurdu. Vaxt itirirdik, sonra da deadline çatmırdı, günahı da bizdə görürdülər.
Hər kəs özünü müdür sanır, qərar çox, icra az.
Heç bir geribildirim yoxdur, nə edirik bilmirik düzdü ya yox.
Tapşırıq ziddiyyetli olur, son anda deyişir.
Qerarlar isci fikri olmadan verilir.
Sənəd tapmaq çətindi, arxiv sistemi qarışıqdı
Netice istenir, resurs verilmir, sonra da sual verirler niye gec.
Her kes geleceye umidle baxsa da, ‘bura daha cox davam ede bilmerem’ deyib çixirdi
Ofis texnikasi tez-tez siradan cixir, texniki destek ise cox leng isleyirdi
Sirket icinde sert qaydalar var idi, amma onlarin sebebini izah eden yox idi
Zeif kommunikasiyaya gore tez-tez komanda daxilində informasiya itkileri bas verirdi